Weblog van een postmaterialistisch raadslid over onderwijs, politiek, os/oss en vrije tijd.
Hoe hard een grens is, is te zien aan de verdeling van koopkracht in Europa zoals onderzocht door GfK GeoMarketing. Ook het IJzeren Gordijn is met behulp van koopkracht redelijk haarfijn in beeld gebracht (alleen Oost-Duitsland is minder herkenbaar). Verder zijn er ook binnen landen duidelijke verschillen te zien. Interessant om die eens verder te bekijken. Gelukkig komt in januari het onderwerp Europa weer langs in klas 2.
Koopkrachtindex Europa 2008-2009
[Via]
Popularity: 4% [?]
[Advertentie]
In het kader van “hoe cool is dat!” een filmpje met alle vliegbewegingen in 24 uur.
Popularity: 10% [?]
Je hoort het steeds minder, naarmate meer mensen echt GroenLinks-lid zijn - en niet iemand met PPR, EVP, PSP of CPN roots. Dat zorgt ook voor een leemte in de GroenLinksbeleving van jongeren, je gaat op zoek naar je eigen zuil. Simon Otjes heeft daarvoor de oplossing, in een artikel dat ik in één keer snapte (gebeurt ook niet altijd), in de vorm van een quiz.
Daarom en voor iedereen die zich af vraagt wat zij/hij gestemd zou moeten hebben … een quiz (klik hier om te downloaden in .xls). Met 21 vragen weet jij waar jij had gestaan. Laat me weten wat je scoort en of dat over een komt met wat je verwacht had!
Ik blijk volgens deze test in de PPR-stroming te horen. Toch leuk om te weten voor bij het eerstvolgende voorstelrondje in de Partij.
Popularity: 12% [?]
Het congres is afgelopen, ik ben nu even spullen aan het dumpen voor het diner en het feest begint.
De conclusies:
Dan nog wat opvallende quotes:
Vast onderdeel op elk congres: na een unaniem aangenomen of verworpen punt “stemkastjes!” roepen.
Karel van Broekhoven: “Dit vraagt om scherpe keuzes, zoals het verplaatsen van mobiliteit van het Openbaar Vervoer naar de auto”. Maakte een tweede keer bijna dezelfde verspreking.
Femke Halsema: “Ik denk niet dat we indruk makens als we op een GL-congres Rutte wegstemmen”. Voorzitter Lenie Scholten: “Dan gaan we nu over tot stemming”.
Na Femke Halsema’s speech, voorzitter Lenie Scholten: “Dan gaan we nu verder met de inhoud”.
Als na die speech een aantal mensen de zaal verlaat, een PvdA-er: “Ah, bij jullie loopt ook de zaal leeg als de partijleider is geweest”.
Na dik twee minuten meeslepende toelichting op een motie: “we trekken deze motie in”.
Simon Otjes schuift aan bij de tafel waar ik sta: “Ik heb gehoord dat jij het comic relief bent”.
En natuurlijk bij elke gelegenheid meedoen met de Obamadoratie door het roepen van “Yes we Fem” en “Yes we Henk”.
Popularity: 18% [?]
Eindelijk weer eens mensen die GroenLinks geen softe liberale partij vinden, maar een keiharde radicale linkse beweging. Communisten zelfs. Dit werd duidelijk gemaakt door een groepje van zo’n 15 demonstranten van Voorpost. Geweldig dat een groep jonge mensen op zaterdagochtend voor 10 uur de moeite heeft genomen wind en hagel te trotseren voor een volstrekt zinloze, doch hilarische actie. Wellicht kan het partijbestuur voor het volgende congres eenzelfde vorm van entertainment boeken.
Direct na binnenkomst in de congreslokatie 013 kon ik me al gaan storten op mijn debuut als spreker op een congres. De bureaucratie verliep vlot, en met 9 spreekbonnen die Mieke alvast had verzameld kreeg ik zowaar een hele minuut om mijn punt te maken. De tijd was makkelijk bij te houden, want achter me bevond zich een digitale klok ter grote van de Big Ben, die nog net niet hardop tike, maar wel dreigend richting de 0 afdaalde.
De gloedvolle betogen van Mieke en mij mochten niet baten: het congres verwierp de motie “Wij willen amenderen” met op het ook ongeveer 2/3 meerderheid. Tsja, als je je beroept op de leden die zich moeten uitspreken is het wel te verteren als die leden zich uitspreken dat ze zich niet willen uitspreken.
Na de stemming over de moties gingen we over op de daadwerkelijke bespreking van de beginselen. Die gingen op volgorde van veel en weinig amendementen, dus al na 2 minuten was ik volledig de weg kwijt met geblader in dagkrant, congreskrant en lunchbon. Ja, congresseren, dat is geen kattenpis. Omdat verwarring na 2 minuten eigenlijk een beetje tegenvalt was de voorzitter ook maar begonnen met de verkeerde kleur bij het verkeerde briefje te noemen. Hoe maak je het congres wakker? Door te zeggen dat het stembriefje paars is - terwijl het geel is en met grote letters “STEMKAART” bedrukt.
De meeste stemmingen verliepen naar mijn voorkeur, op een enkele na. Erg wezenlijk zijn de veranderingen niet, dus ik kon nog steeds met alle gewijzigde punten instemmen. Gelukkig werd het afgrijselijke amendement dat voor bevolkingskrimp pleitte met grote meerderheid verworpen. Hoef ik mijn lidmaatschap ten minste niet op te zeggen als ik ooit kinderen krijg.
De lunch was politiek correct, zoals het GroenLinks betaamt. Wel jammer, want ik had wel trek in een broodje zalm, of een ander dood beest. Een gespreksgenoot was zelfs van plan bij de HEMA om de hoek een rookworst te kopen en die uitgebreid op te eten.
Met de gekruide broodjes mozzarella nog tussen de kiezen en een kopje koffie zorgvuldig in de hand geklemd streek ik voor het tweede deel neer achterin de zaal. Er blijkt namelijk draadloos internet te zijn, en ik had toevallig mijn laptop bij me. Niets als enige trouwens, ik zit nu in het twitterende bloggende nerdhoekje van het congres.
Tussen het stemmen door kon ik, ondanks de krappe ruimte, en met dank aan Linda voor het vasthouden van koffie en stemkaart, een blogje tikken. Dat bloggen ging wat langzaam door het snelle stemmen, maar daarmee zijn ruim voor 3 uur ’s middags alle beginselpunten behandeld en vastgesteld.
Op dit moment is Femke Halsema aan het speechen. Het kwam wat langzaam op gang, maar nu is de kritiekloze applausmachine (KGL) flink op stoom. Mooiste quote tot nu toe: “De premier probeert van de kredietcrisis een wedstrijdje publicitair verplassen te maken”.
Update
Ook het (vegetarische biologische fair trade) diner smaakte uitstekend. Aansluitend was er meer dan genoeg socialize-tijd, die werd onderbroken door de speech van Henk Nijhof (aardig, maar niet echt een feestrede, daarvoor was het iets te formeel), en het uiteindelijk feest. Er waren niet zoveel mensen als ik had verwacht, maar de kleine zaal stond wel redelijk vol. De band Piepschuim was wel erg GroenLinks kleinkunstacademie-achtig politiek correct, met teksten waar je eigenlijk naar moest luisteren. Dat ging niet zo. De rest van de avond me wat afzijdig gehouden van de dansvloer, ondanks verwoede pogingen van Selçuk “mijn grootste pluspunt is dat ik heerlijk dronken kan worden” Akinci, maar me volop gestort op zinnige inhoudelijke discussies over de volgende lijsttrekker en onzinnige discussies over partijfossielen en andere zaken. Rond half 2 werden we vriendelijk doch dringend (en drinkend) verzocht 013 te verlaten, waarna een klein groepje Tilburg onveilig ging maken en ik mijn hotel opzocht. Heerlijk geslapen, en tot zo laat mogelijk gewacht met ontbijten - een keuze die Linda ook had gemaakt, waarmee het ook ’s ochtends nog gezellig werd.
In maart mogen we weer. Ik heb zin in de toekomst!
Popularity: 16% [?]
Nog 3 nachtjes slapen, en dan is het tijd voor het congres. Naast het Gloggerspotten en Het Feest is er nóg een belangrijke bezigheid: het beginselprogramma en de amendementen erop.
Nu ben ik in z’n algeheel ook niet helemaal overtuigd van het nieuwe beginselprogramma. Het blijft moeilijk om de juiste balans te vinden tussen abstractheid (en dus vaag) en concreetheid (dus hoort het in het verkiezingsprogramma). Ook is er bij mijzelf de twijfel: wat moeten we hier uiteindelijk mee, en als consequentie daarvan, wat betekent dat voor wat ik op het congres ga doen? Uiteindelijk gaat het mij om twee zaken: wat vind ik van de inhoud van dit amendement, en vervolgens: moet dit in het beginselprogramma? Er zit namelijk ook wel wat zooi tussen, leuke stokpaardjes maar niet iets om je voor een beginselprogramma druk over te maken.
Een paar amendementen hebben mij wel getriggerd, in positieve en negatieve zin. Dat begint al bij punt 1, over ecologische duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid. Daarmee zijn in één punt direct zowel het Groen als het Links van de partij aangepakt. Met de zin dat iedere wereldburger recht heeft op een evenredig aandeel in de schaarse natuurlijke bronnen wordt de balans tussen Groen en Links ook direct neergezet. En eigenlijk vind ik het wel prima zo. Dan hoeft er van mij geen punt bij over “het platteland in al zijn functies”.
Met name het eerste amendement trof mij, laat ik het maar voor het gemak het “alle mensen moeten dood”-amendement noemen. Dat vindt dat GroenLinks zich tegen bevolkingsgroei en voor krimp moet uitspreken. Ik denk niet dat het aangenomen gaat worden, maar als dat gebeurt zou ik wel een hele grote afstand met de Rest Van De Partij voelen. Het geeft “een betere wereld begint bij jezelf” wel weer een aparte invulling. Wat de schrijver zich waarschijnlijk niet zo heeft gerealiseerd is dat de grootste bevolkingsgroei in (voormalige) Derdewereldlanden plaatsvindt. Zijn amendement zou betekenen dat we als een stel neokolonisten Afrika moeten dwingen op te houden met kinderen krijgen, met alle desastreuze gevolgen vandien: kinderen zijn daar je zorg, je pensioeleef dan n, je status. Hier in het Westen krimpt de bevolking in veel landen al, in Nederland nog niet maar dat zal niet lang meer duren. Waarom dan een partij nog tegen mij gaat zeuren over hoeveel kinderen ik al dan niet zou moeten krijgen is mij een raadsel, zeker aangezien wij een stuk duurzamer leven dan een hoop kinderloze stellen. Ook het amendement erna, waarbij al wordt voorgesorteerd op economische krimp terwijl we toch de laagstbetaalden moeten helpen (meestal de eerste slachtoffers van economische krimp) kan ik niet steunen. Het gaat er niet om hoe groot de economie is, maar wat je ermee doet.
Op punt 2 (welzijn boven economische groei in euro’s) kan ik wat korter zijn, er ligt een betere formulering voor dat punt die me prima lijkt. Ook omdat dan “dierenwelzijn” terugkomt in de tekst. Dat geldt ook voor punt 3 (kiezen voor groene economie met maatschappelijke bondgenoten), waarbij trouwens begint op te vallen dat Kritisch GroenLinks telkens probeert om op allerlei concrete voorbeelden een standpunt in te nemen - een verkiezingsprogramma te schrijven zeg maar. Zo wordt voorgesteld om kernenergie af te wijzen. Dat is een logisch standpunt op dit moment, maar dat vloeit voort uit de onzekerheden over het afval en de veiligheid. Dat kan opgelost worden, en voor de lange termijn die zo’n beginselprogramma beslaat is niet te overzien of zo’n sterke afwijzing verstandig is. Dat geldt ook voor punt 4 (internationale solidariteit), waarbij en passant de financiële crisis in het amendement is gestopt.
Komen we bij punt 5, waar ik al eerder over schreef, over onderwijs. Mede dankzij mijn blogje staan “verheffing” en “van een dubbeltje een kwartje worden” op de nominatie voor sloop, met als voorstel “GroenLinks staat voor een onderwijsstelsel dat emancipatie en zelfontplooiing als ideaal heeft. Wij willen onderwijs dat voor iedereen, ongeacht herkomst, sekse of sociale klasse, de voorwaarden schept om hun talenten en ambities te ontplooien. Een goed opgeleide, divers samengestelde beroepsbevolking is immers een belangrijke voorwaarde voor een solidaire samenleving.”. Nou, prima. Hoeft niet eens over gestemd te worden.
Tot nu toe heb ik nogal de neiging om het partijbestuur in haar adviezen te volgen, bij punt 7 (pluriforme samenleving) ligt een amendement voor om daar het zelfbeschikkingsrecht aan toe te voegen in medisch-ethische kwesties. Dat is een punt waar ik het op zich mee eens ben, dus zou ik het partijbestuur vrolijk moeten negeren en voor stemmen. Wel de twijfel of dit punt inderdaad hier moet terugkomen. Maar ja, waar anders?
Niet bij punt 8 in elk geval, waar het over globalisering gaat. Kritisch GroenLinks e.a. proberen hier nog een dijkje om Nederland op te werpen, maar dat zal het waarschijnlijk niet gaan halen. Alweer een amendement dat probeert de hele tekst omver te gooien met veel concrete voorbeelden die hier niet thuishoren, onoverzichtelijk gemaakt door in één tekst zoveel mogelijk woorden als solidariteit, milieu en democratie te proppen. DWARS e.a. komen gelukkig met een voorstel dat de tekst wel verbetert, en bovendien een betere scheiding maakt tussen globale en lokale zaken.
Vervolgens komen wat punten langs met minder spannende amendementen, waarbij ook weer heel wat zout over allerlei slakken wordt gelegd. Dan zitten we al bij punt 12 over democratie, en gaan alle remmen los. Veel amendementen die besproken moeten worden. Ik zal er niet mee zitten als de waardering voor het compromis wordt weggeamendeerd. Dat hoeven we niet in een beginselprogramma te zetten, hoezeer we ook willen uitstralen dat we bestuurlijke verantwoordelijkheid willen nemen. Je kiest voor de optimale oplossing; in de ene situatie (met name als bestuurder) zal dat vaak een compromis zijn. In andere gevallen misschien niet. Of we verder kiezen voor radicale democratisering of gelijke zeggenschap zal mij verder een worst wezen.
De amendementen erna heb ik nog niet uitgebreid bestudeerd, maar daar zit zo te zien wat minder vuurwerk tussen. Dat uurtje in de trein komt dan mooi van pas.
Popularity: 17% [?]
Het stakingsvee bijeen gedreven
Amper een jaar lid van de vakbond, en vandaag voor het eerst staken. Over met de neus in de boter vallen gesproken!
De actie is nodig omdat de VO-raad, de vertegenwoordigers van de schoolbesturen, het door hun getekende akkoord over de nieuwe CAO niet wilde voorleggen aan hun leden. Terwijl juist in deze CAO eindelijk afspraken waren gemaakt over o.a. de werkdruk: iets dat bij de vorige CAO nog was doorgeschoven. Die CAO was dan ook tijdelijk. Door de weigering van de VO-raad om mee te werken ligt er nu nog geen nieuwe CAO. De vakbonden hadden zich al wel achter het onderhandelingsresultaat geschaard.
Na 2 jaar wachten op harde afspraken mag je wel wat meer doen dan “he jeetje” zeggen. Er werd dus gestaakt. Eerst een estafettestaking, die voor mij nogal onhandig viel en ik dus maar even liet schieten. Dat leverde (terecht trouwens) wel wat commentaar op van andere docenten. Die staakten wel, op eigen kosten (niet gewerkte uren worden niet uitbetaald), maar zien graag wat terug van die solidariteit. Het gaat uiteindelijk om een lagere werkdruk en meer salaris voor alle docenten, en een betere positie van het ondersteunend personeel (OOP). Dat is hard nodig, want ook al doet onze school het iets beter dan gemiddeld, het blijft een loodzwaar beroep.
Vandaag was de animo een stuk groter, zo’n 13.000 stakers hadden zich geregistreerd. Een kwart daarvan was naar de Veemarkthallen gegaan. Mij leek het wel wat om eens zo’n echt traditionele stakingsactie mee te maken. Met z’n allen in de bus naar Utrecht, klagend over werkdruk, schoolbestuur en directie, en vervolgens de hal in. Ik schoof automatisch achter de ervaren stakers aan, die linea recta richting de gadget-stands gingen. Trouw aan mijn eigen vakbond (AOb) sloeg ik de CNV-sjaaltjes nog wel af, maar menig collage was al snel met 3 sjaals getooid. En zo koud was het nou ook weer niet.
De beste goodies had de Abvakabo, de bond waar veel OOP-ers lid van zijn. Ze hadden heuse stakingswuppies, die al snel massaal werden gehamsterd onder de smoes “ik heb kinderen”. Ik had er maar een op m’n schouder en m’n hoed gezet. Daar bevond zich ook al een soort badmuts van de AOb, iets dat ik nooit zo op m’n hoofd zou zetten. Verder heb ik een fluitje gescoord, om op willekeurige momenten te gebruiken om afkeer en/of steun te betuigen, een OOP-keycord om morgen mee te slijmen bij de clavigers, een soort banzai-lint voor om je hoofd, en een pen (geen rode).
De middag bestond vooral uit stilstaan en luisteren naar een Antilliaanse band die Frans Bauer-repertoire zong, actietoespraken die amper verstaanbaar waren (toch fluiten en joelen), en van leeg koffiepunt naar leeg koffiepunt sjokken. En dan weer staan en wachten.
Vlak bij onze hoek stond nog een cameraploeg van RTL-Z, die op de hele uren een live-impressie gaf. Om 2 uur maakten we van de gelegenheid gebruik om daar even langs te lopen. Collega Rn en ik liepen onopvallend, druk overleggend een paar keer heen en weer achter de verslaggever langs. Helaas niet online terug te vinden, dus letterlijk 15 seconds of fame.
Popularity: 18% [?]
Vandaag staken we voor beter onderwijs. Maar toch denk je in deze drukke weken dan: “zal ik mijn nakijkwerk meenemen voor in de bus naar Utrecht?”…
Popularity: 18% [?]
Wees fair, geef Michel een ster
Elke dag kan je op Planeet GroenLinks je waardering uitspreken door sterren (maximaal 3) te geven aan je favoriete blog(s).
Loading ...
Laatste reacties